2667 ايّاك والخيانة فانّها شرّ معصية وانّ الخائن لمعذّب بالنّار على خيانته . برتست دورى از خيانت پس بدرستى كه آن بدترين گناهيست وبدرستى كه خيانت كننده هر آينه عذاب كرده شده است بآتش بسبب خيانت أو ، يعنى عذاب كرده خواهد شد . 2668 ايّاك والشّره فانّه رأس كلّ دنيّة واس كلّ رذيلة . برتست دورى از غلبهء حرص پس بدرستى كه آن سر هر دنيّه است وأصل بناى هر رذيلة ، « دنيّه » و « رذيلة » صفات واخلاقى را گويند كه سبب پستى مرتبهء اين كس ونقص أو باشد . 2669 ايّاك وحبّ الدّنيا فانّها أصل كلّ خطيئة ومعدن كلّ بليّة . برتست دورى از دوستى دنيا پس بدرستى كه دنيا أصل وبيخ هر گناهى است وجايگاه أقامت هر بلائي ، ومراد به « بودن دنيا چنين وچنان » اين است كه دوستى آن وسعى در آن چنين وچنان است ، وممكن است كه ضمير راجع به « حبّ دنيا » باشد نه بدنيا ، بنا بر اين كه در مصادر تذكير وتأنيث هر دو جايز است وبنا بر اين محتاج بتأويلى نيست . 2670 ايّاك والجور فانّ الجائر لا يريح رائحة الجنّة . برتست دورى از ستم كردن پس بدرستى كه ستم كننده نمىيابد بوى بهشت را . 2671 ايّاك وطاعة الهوى فانّه يقود إلى كلّ محنة . برتست دورى از فرمان بردن خواهش پس بدرستى كه آن مىكشاند بسوى هر محنت ورنجى .